ZinloosGezeur.nl

Archief voor de ‘Sportief’ Categorie

M’n vrouw heeft onlangs eenzijdig besloten dat ze de sportschool weer eens gaat bezoeken. Niet omdat ze er voor mij zo nodig goed wilt uitzien, maar omdat ze een foto van d’r moeder heeft gezien. Even voor de duidelijkheid… mijn schoonmoeder woont in het buitenland en zodoende wordt het gemis aan persoonlijk contact gecompenseerd door hoge telefoonrekeningen en ijle lange emails met fotobijlagen. En op één van deze fotobijlages was duidelijk te zien (tenminste volgens mijn vrouw) dat d’r moeder flink wat kilootjes is kwijt geraakt. Nu is het zo dat m’n schoonmoeder in augustus overkomt naar Nederland om bij ons enige tijd door te brengen. Kortom: Mijn vrouw wilt ook wat kilo’s kwijt voordat d’r moeder arriveert.

Een combinatie van Zumba, lopende bandwerk, droogfietsen en een abonnement van een half jaar bij onze lokale sportschool zouden het klusje moeten gaan klaren. Iedere dinsdag-, woensdag en vrijdagavond, maar ook de zaterdagochtend staan nu in het teken van vetverlies.

Je zou denken dat ze een goede kans maakt als je het zo zou lezen, maar ik weet wel beter. Ik heb d’r al eerdere vetverliespogingen zien wagen en allen zijn tot op heden gefaald. Dit keer gaat ze er naar toe met een tweetal vriendinnen en toeval zorgde ervoor dat een collega van mij het drietal heeft gespot. Uit zijn opmerkingen tegen mij kon ik opmerken dat de enige spieren die ze trainden, de kaakspieren waren.

Waarschijnlijk ben ik de enige die gaat afvallen in deze periode aangezien er door de strakke planning geen tijd meer is om een normale maaltijd te produceren.

Nee, ik heb het niet over “swaffelen”, want dat is iets dat alleen aan ons mannen gegund is. Nee, ik wil mijn beklacht doen over “zwabberen” en dan wel in het specifiek de zwabberende vrouw op de fiets.

Ik ben iemand die graag doortrapt op zijn cross-hybride. Iedere reden om af te remmen is er voor mij één te veel. Omdat mijn fietstraject grotendeels door een dikbevolkt gebied, genaamd van Den Haag, loopt ontkom ik er niet aan om regelmatig m’n schijfremmen te moeten gebruiken. Ik word er bijvoorbeeld niet vrolijk van als een groepje scholieren i.p.v. achter elkaar gewoon met z’n allen naast elkaar gaan fietsen, zodat niemand kan passeren. Op zich kan ik hier best begrip voor opbrengen. Ik ben immers ook jong geweest. Aangezien ik dit soort taferelen al mijlen ver vooruit aan zie komen, manoeuvreer ik meestal behendig m’n fiets de stoep op om zo de menigte van binnen te passeren.

Waar ik minder begrip voor op kan brengen is “de vrouw op de fiets”. Ja sorry hoor, maar het merendeel van de vrouw kan gewoon geen rechte lijn aanhouden. Het is alsof ze nooit het kinderrijgedrag ontstegen zijn. Ze zwabberen van rechts naar links en vice versa om zich zo de gehele breedte van het fietspad toe te eigenen. Waar je normaal gesproken vier fietsende scholieren nodig hebt om een fietsblokade op te werpen, presteert een fietsende vrouw het om dit in haar eentje te realiseren. Het erge is, dit zie je niet altijd van te voren aankomen. Het zwabbergedrag kan namelijk plots optreden en meestal op het moment dat je net wilt passeren.

De intrede van mobiele telefoontjes en sms-en heeft het er allemaal niet beter op gemaakt. Je moet voor de gein maar eens naar het fietsstraatbeeld kijken. 9 van de 10 vrouwen hebben een mobiel in de hand en sms-en, al fietsend, er rustig op los. Met de ogen en één hand op de mobiel en de andere hand aan het stuur zwabberen ze alle kanten op. Alsof ze alleen op de wereld zijn…

Ja het wordt tijd dat ik een fietsbel ga aanschaffen…

Om een beetje bij te komen van de drukke laatste weken had ik een driedaags uitje naar het Sauerland geboekt om met mijn eega te gaan langlaufen.

Lees de rest van dit bericht »

Een tijdje terug gingen wij met z’n viertjes op pad richting Valkenburg om daar deel te nemen aan een fietstocht.  Gezellig in een hotelletje aan de voet van de Cauberg samen met de meisjes.
Als we ‘s avonds aan een biertje zitten opperen de meisjes ‘zullen we een stukje gaan wandelen’.  Ok dan, wij vertrekken voor een kleine wandeling. Dachten we.  Uiteindelijk komen we halverwege de Cauberg uit en heb ik flinke pijn in m’n benen.  We redden het weer terug naar het hotel en gaan vroeg onder de wol.  We moeten natuurlijk een goede tijd zetten !   Na  in recordtempo voldaan te hebben aan de mannelijke plicht (Al Bundy zou trots op mij ziijn) val ik in slaap.

Midden in de nacht word ik wakker met enorme kramp in mijn kuiten.  Het resultaat van de wandeling… Met enige moeite slagen we erin de kramp eruit te trekken.  Maar de voorbereiding op de toertocht is nu volledig voor niets geweest.

De volgende dag kan ik met veel moeite mijn groepje volgen, tot de Dode Man.  Daar krijg ik kramp in de bovenbenen, moet van de fiets en zie in de verte mijn maten verdwijnen.   Zucht.

Alle voorbereidingen voor niets geweest en een illusie armer.

GrandmasterB.

Zoals eerder al gezegd heeft het sportieve deel van ons deelgenomen aan een fietstocht in Limburg. Hier volgt een kort verslag.

Laat ik beginnen met het goede nieuws. We hebben zonder kleerscheuren de finish gehaald na zo’n 85 kilometer.  Jammer alleen dat 84 km door de pisregen gereden werden. Ondanks de prachtige Garmin van Servicebaard, zijn we toch nog een keer verkeerd gereden.  Hij had als smoesje dat hij geen tijd had gehad hem in te regelen…. 

Jammer van het weer zaterdag, zondag was het strakblauw.  Mooi voor de deelnemers aan de eerste Boogie’s Extreme .

Complimenten nog aan Servicebaaard die zijn eerste klimtocht volbracht zonder af te stappen. Met zijn verzet kom je trouwens een klim van 30 procent op….

Volgend jaar de 2e Boogie ??

GrandmasterB