ZinloosGezeur.nl

Archief voor de ‘Gezeur’ Categorie

De laatste loodjes waren zwaar, maar eindelijk is m’n welverdiende vakantie begonnen…. tenminste dat dacht ik.

Allereerst is een week geleden m’n schoonmoeder uit Curaçao overkomen om twee maanden bij ons te logeren. Op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee, want met schoonmoeders kan je het slechter treffen. Alleen zit je te regelmatig met een volle kamer met bezoekjes van familieleden en vrienden van de dame in kwestie. Dit vind ik echter wat minder.

M’n eerste vier dagen van de vakantie werdenl, zonder mijn inspraak, een paar weken terug al door m’n vrouw ingevuld. Ze had met andere familieleden geregeld dat we met z’n allen (pakweg 15 man)  “gezellig” een lang weekend naar Breda gaan, inclusief een bezoek aan de Efteling.

Momenteel zit de woonkamer weer vol met mensen en wordt me vrolijk verteld, dat aansluitend dit weekend we nog een nichtje van 9 te logeren krijgen voor een week lang!

Gezien de overvolle kamer was ik niet in staat om gepast te reageren (iets wat waarschijnlijk bij haar strategie hoorde), maar ik zal haar voor het slapen gaan ook een mededeling doen…

“Ik neem wel vakantie als iedereen opgezout is!!!”

Hoewel een algemeen geaccepteerd spreekwoord en ikzelf beweren dat er meerdere wegen naar Rome leiden, kan ik deze visie met geen mogelijk aan mijn echtgenote d’r verstand brengen, laat staan met haar delen. Mijn vrouw is zelfs in staat om in discussie te gaan met d’r TomTom, omdat zij het allemaal beter weet. Vervolgens verdwaalt ze hopeloos, maar tot inkeer komen… nee, ho maar.

Zo kon ik afgelopen weekend op geen enkele manier ook maar iets goed doen. Ieder klein dingetje moest in haar ogen “gecorrigeerd” worden of moest met een uiting van ongenoegen aan mij worden overgebracht.

Na een gespannen weekend wou ik toch nog een poging wagen en een goede daad verrichten door m’n vrouw te helpen met het opvouwen van de was. Ik had een aantal doekjes opgevouwen, waar je eigenlijk weinig fout aan kan doen. Simpele vierkantje doekjes, die je slechts twee keer dubbel vouwt. Echter werd de gevouwen reeks grootendeels afgekeurd met als reden: Het labeltje moet aan de binnenkant zitten en niet aan de buitenkant.

Ik ben blij dat het weekend voorbij is en weer naar het werk kan…

Alhoewel wij mannen ons uiterste best doen om onze echtgenotes te behagen, slagen we hier maar zelden in. Zeg nou eerlijk, hoe vaak komt het niet voor dat we met alle liefde een huishoudelijk klusje doen en we als eerste reactie krijgen:

Hhmmppfff… Ik zie hier nog een haar liggen. Als jij stofzuigt dan doe je het roef-roef en moet je snel klaar zijn… blablabla….

Hmmppff… Waarom zet je het kopje vooraan in de vaatwasser en niet achterin?

Hhmmppff… Tsjsssh… Pfffffftt….

Zeuren is blijkbaar hun grootste hobby.

Neem nou dit filmpje bijvoorbeeld…

Een vriendje komt bij de vrouw pas op de vijfde plaats van belangrijke zaken. De mobiele telefoon krijgt een hoger plekje op de ranglijst.

Bijna de helft van de dames voorspelt er kapot van te zijn als ze haar mobieltje zou verliezen. Terwijl een derde van de vrouwen prima denkt verder te kunnen leven zonder man. Dit blijkt uit een enquête van Borro.com waarover de Daily Mail bericht.

Moeders
Moeders staan bij de meeste vrouwen op nummer één, daarna volgen foto’s, beste vrienden en de mobiele telfoon. De man staat op plek vijf en wint het daarmee van de diamanten, haarstijlers, laptops en huisdieren.

Ruilen
Vriend of echtgenoot staat nog in de top 5, maar als er sprake is van ernstig geldgebrek, is een vijfde van de 4000 ondervraagde vrouwen bereid haar partner af te staan in ruil voor 775.000 euro.

Bron: Telegraaf.nl

Hiermee is de businesscase en daarmee het bestaansrecht van ZinloosGezeur.nl weer aangetoond.

Net als de mobiele telefoon behoort de pinpas tot één van de primaire levensbehoeften van de vrouw. Mocht één van deze middelen niet beschikbaar zijn op het gewenste tijdstip, dan is de kans groot dat het enige kleine beetje rationeel denkvermogen van de vrouw volledig plaats maakt voor een ander vermogen, namelijk: paniek zaaien. Omstanders worden in zo’n geval ongewillige slachtoffers…

Zoals ik al aangaf in een eerder berichtje van afgelopen weekend, ben ik druk bezig met een internetklus. M’n vrouw zou de kinderbijslag gaan opmaken aan kleertjes voor ons ventje. Dus dit zou voor mij betekenen, dat ik ongestoord zou kunnen doorwerken. Tenminste dat dacht ik…

[tttrrriiiiiinnnnggggg .... de telefoon gaat]

ik: Met mij.

echtgenote: Ik sta hier bij de kassa en ik kan m’n pinpas niet vinden.

ik: Zit ‘ie niet in je portemonnee ?

echtgenote: Nee! Toen ik gisteren eten bij McDonalds had gehaald had ik m’n pas los in m’n tas gedaan.

ik: Heb je goed in je tas gekeken dan?

echtgenote: Ik kan ‘m niet vinden. Wil jij even kijken waar we gisteren gegeten hebben of m’n pas daar ligt?

[ik sta op en loop naar de gewenste locatie en kijk rond...]

ik: Nee hier ligt ‘ie niet.

echtgenote: Wellicht heb ik ‘m dan met de rest van de McDonald’s afval weggegooid in de afvalcontainer. Kan je even kijken?

ik: Ok… ik bel je zo wel terug.

Zoals je wellicht vast kan voorstellen is graaien in een afvalcontainer niet één van de meest frisse karweitjes. Eenmaal in de tuin merkte ik op dat een windkracht 8 het er ook niet aangenamer op maakt. Al graaiende tussen de etensresten en ondefinieerbare plakkerige substanties kom ik bij de restmaterialen van de McDonalds, die zichzelf gelukkig hadden afgescheiden van het overige afval door zich in een plastic tasje te huisvesten. Al roerende door het tasje werden m’n armen verder versierd met frietsaus en sweet curry kipnuggitsaus. Helaas was alle moeite voor niets, want ik moest concluderen dat de pinpas zich hier niet bevond.

Vlak nadat ik m’n handen en armen gewassen had en op het moment stond om m’n vrouw het slechte nieuws te brengen, ging de telefoon…  Het was m’n vrouw.

echtgenote: Ik heb ‘m!!!

ik: Waar wast ‘ie dan?

echtgenote: In m’n tas! 

Eigenlijk had ik dat wel moeten weten. Figuurlijk sloeg ik mijzelf voor de kop, wetende dat zulke zinloze paniekaanvallen meestal erger lijken dan dat ze in werkelijkheid zijn. Negen van de tien keer is er namelijk niets aan de hand. Ik had gewoon met m’n werk door moeten gaan en de paniekaanval z’n uitwerking moeten laten. Meestal lost het probleem dan ook vanzelf op.

Mocht een soortgelijke situtie zich weer voordoen dan hoop ik dat ze d’r mobiele telefoon kwijt is, zodat ze mij met rust laat.

De afgelopen tijd ben ik in de weekenden druk doende met een internetklus, dat enige concentratie van mij vereist. Regelmatig wordt m’n concentratie doorbroken door m’n mede gezinsleden, deurbel of telefoon. De telefoon en duurbel zet je natuurlijk niet uit. Van m’n ventje van nog geen twee jaar kan je niets anders verwachten, want kinderen vragen nu eenmaal aandacht. Maar m’n aangetrouwde wederhelft… tja… die had weer een typisch gevalletje van zinloos gevraag…

Vanuit de keuken klinkt er plots…

Echtgenote: Wat wil je eten vanavond?

Ik: Tja… goede vraag (lees: ik heb geen idee)

[het is even stil]

Echtgenote: Zeg het dan!!!

Ik: Het maakt mij niet uit.

Echtgenote: Zeg dan wat je wilt eten!!

[enige bedenktijd verstrijkt]

Ik: Chili Con Carne???

Echtgenote: Ik heb nog spare ribs in de vriezer. Zullen we dat eten dan?

Ik: Ik vind het best.

Echtgenote: Zullen we dan Chili Con Carne morgen eten?

Ik: Is goed.

Echtgenote: Nee. Weet je wat? Morgen eten we pasta met vis.

De enige vraag die nu bij mij in gedachte herrijst is…

WAAROM VRAAG JE ME HET DAN???

Zucht… ik doe weer een poging om verder te gaan met die internetklus.

In de islamitische gemeenschap is het de gewoonte dat de vrouw toestemming moet vragen aan de man als zij bijvoorbeeld het huis wilt verlaten. Ze moet hem dan ook vertellen waar ze naar toe gaat. Tot voor kort was het voor de rest van de Nederlandse bevolking niet veel anders. Echter het eerste daadwerkelijke resultaat om het één-en-ander gelijk te trekken dateerde uit 1922. De vrouwen mochten toen voor het eerst hun stem uitbrengen bij de algemene verkiezingen. Echter hier stopte het niet.

Op 14 juni 1956 werd er een streep door de ‘Wet van handelingsonbekwaamheid’ getrokken. Vrouwen mochten vanaf dat moment gaan werken, zelf een bankrekening openen en zonder toestemming van hun echtgenoot op reis. Onthoud vooral dit laatste punt, want daar kom ik zo op terug!!!

In 1971 werden de volgende punten uit het wetboek verwijderd: de man is “het hoofd van de echtvereniging” en de vrouw is aan hem “gehoorzaamheid verschuldigd”.

Anno 2009 lijkt het erop dat de grens der gelijkheid gepasseerd is en de regels nu langzaam maar zeker verder in het voordeel van de vrouw lijken te gelden. Oude afgeschafte regels worden als ongeschreven wetten gehanteerd, maar nu ten nadele van de man. Waarop baseer ik dit? Nou dat zal ik je vertellen…

Wij, de auteurs op dit forum, willen graag een weekendje weg. Een zogenaamde no ma’am weekend (zie deze post voor de eerste editie). In eerste instantie wordt op zo’n weekendje-weg-voorstel door deno ma’amers positief gereageerd. Totdat een aantal van ons toestemming (jawel!) probeert te vragen aan het vrouwelijk thuisfront. Dan verschijnen per mail de eerste terugkrabsels. Een smoes zoals “De komende maanden kan ik niet, want ik moet eerstnog met m’n vrouw op vakantie.” wordt onder ogen gebracht. Uiteraard steekt er meer achter zo’n opmerking, want hoe kan het nou dat een kort mannenweekendje een nog nietingeplande vakantie in de weg kan zitten? Ook al zou de vakantie wel al geboekt zijn, is er echt geen plek meer in de agenda? Dit ruikt naar angst en onderdrukking!

Opa kwam zelfs al met een voorstel om binnen deNo Ma’am club eenafscheidingsbeweging op te zetten. Een deel voor de vrije man en een deel van de man die onderworpen is aan de vrouw. Het probleem hierbij is echter dat we dan ons doel missen. We moeten ons juist verenigen en vechten voor onze vrijheid en gelijke rechten!!!!

Ik weet dat de weg naar “gelijkheid en vrijheid” een lange en moeizame tocht is. Uiteraard zal ik ook niet proberen om deze eindbestemming binnen afzienbare tijd te bereiken. Laten we met kleine stapjes in degoede richting beginnen. Hierbij wil ik dan een oproep doen aan onze echtgenotes:

“Dames, gun uw man a.u.b. een weekendje weg!”

Mijn vrouw houdt ervan om bakjes te bewaren. Je weet wel, van de witte plastic bakjes met transparante deksel, die je meestal krijgt als je wel eens eten afhaalt of laat thuisbezorgen. Altijd handig voor als jezelf eens eten klaarmaakt en het overschot in de vriezer wilt bewaren.

Zo op het eerste gezicht zou je denken: waarom geen stevige Tupperware in plaats van die gammele dunne plastic zooi? Maar ok, als je het handig vindt heb ik er ook geen problemen mee.

Nou ik heb er bij nader inzien WEL problemen. Het probleem met die verdomde plastic bakjes is dat ze nagenoeg dezelfde maat hebben. En de kern van mijn probleem zit ‘m in het “nagenoeg”.

Als man zijnde neem ik natuurlijk mijn verantwoordelijkheden in het huishouden. Ja ok, we hebben een huishoudster, maar er blijven nog genoeg klusjes over om mij te vervelen. Zo ook de taak van het opruimen en schoonmaken van de keuken na een kookexplosie van m’n wederhelft. Als ik de pannen wil uitschrapen om het losgekomen kookwaar in bakjes te doen, ben ik zo een paar minuten kwijt om een bakje met bijpassend dekseltje te vinden. Op het oog zie je niet of het ene onderdeel op de andere past, dus moet je alle combinaties gaan uitproberen. Echt een fijne bezigheid om je schaarse vrije tijd mee in te vullen.

Uiteraard heb ik mijn vrouw geïnstrueerd om eens wat handige plastic bakjes aan te schaffen. Die schijnt ze een half jaar geleden via een tell sell achtige internetsite besteld te hebben. Helaas hebben ze ons adres nog niet gevonden… zucht.

Dus als iemand nog een handige bakjessite weet, reply hem dan gerust onder deze post.

Alvast bedankt!

Waar het bij veel mannen traditie is de jaarlijks terugkomende trouwdag te vergeten, was mij dit in 23 jaar nog niet gebeurd.

Lees de rest van dit bericht »

Afgelopen maandag keek ik naar Comedy Explosion op Veronica. Voor degenen die dat programma niet kennen; het is een show waarin diverse standup comedians hun grappen aan groot publiek voorleggen. Dit keer was er een Amerikaanse comediant, die mij de “Oh ja, dat is waar ook” gedachten deed herijzen. Dit veroorzaakte vervolgens bij mij een positief impuls om een stukje op Neerlands grootste zinloze gezeurforum te schrijven. Hoewel hij behalve woorden ook zijn mimiek als als expressiemiddelen in de strijd kon gooien, ben ik beperkt tot alleen het eerste. Maar goed, ik zal m’n best doen. Het gaat immers alleen om de boodschap.

Waar het om ging is dat vrouwen altijd een moment weten te vinden om een praatsessie te willen starten wanneer het de man absoluut niet uitkomt. Waarschijnlijk ontpopte zojuist bij jou ook de “Oh ja, dat is waar ook” gedachten.

Omdat ik natuurlijk zelden een vrouwonvriendelijke stelling het internet opwerp, zonder deze aan te vullen met het uit-eigen-leven-gegrepen voorbeelden, zal ik ook nu deze aan je voorleggen. Deze voorbeelden komen trouwens nagenoeg overeen met die van de Amerikaanse grappenmaker, dus als je de Nederlandse vrouw spuugzat bent en jedenkt van goh laat ik eens naar Amerika verkassen om daar eens een vrouw te proberen, VERGEET HET MAAR! Ze zijn daar in hoofdlijnen hetzelfde als hier!

Stel je voor je komt thuis na een dag zwaar ploeteren op het werk. Daar tref je aan je vrouw met een gezicht dat op onweer staat. Bij mij gaat dan als eerste de virtuele calculator in m’n hoofd aan om uit te rekenen of wellicht HET moment van de maand is aangebroken. Deze berekening is nodig om eenbenaderingsstrategie te bepalen, maar dat terzijde.

Ik: Lieverd, is er iets?
M’n vrouw: Nee, er is niets… hmmppff.

Even later tijdens het eten…

Ik: Is er echt niet iets?
M’n vrouw: Nee, er is niets… hmmppff.

Nog wat later bij de koffie…

Ik: Ik merk dat er wat is, dus zeg wat er scheelt!
M’n vrouw: hmmppff.

Weer wat later en inmiddels liggen we in bed en ik doe m’n ogen dicht en m’n communicatieontvanger uit. En je raadt het al…

M’n Vrouw: Als je wilt weten wat er aan de hand is, nou ik zal het jevertellen…. jij bla bla bla bla bla…

Dus vrouwen, let op, als een man in bed ligt, dan doet ‘ie dat om te gaan pitten. Het laatste waarop hij dan zit te wachten is een discussie. En zeker nietop eentje die zwaar beladen is.