Archief voor juli, 2009
juli 31st, 2009 | 
Auteur: En ja hoor…. gisteravond was hij er weer!
De periodieke NoMa’Am avond.
Ditmaal ten Huize Knorhaan.
Geposted in 
AMSTERDAM – Er is nu een oplossing voor hondjes die het net iets te vaak willen doen op het kussen van de bank, knuffeldieren of de benen van visite. De Doggie Lover Doll, een ‘opblaas’-pop voor honden. (bron: NU.nl).
Mijn vrouw houdt ervan om bakjes te bewaren. Je weet wel, van de witte plastic bakjes met transparante deksel, die je meestal krijgt als je wel eens eten afhaalt of laat thuisbezorgen. Altijd handig voor als jezelf eens eten klaarmaakt en het overschot in de vriezer wilt bewaren.
Zo op het eerste gezicht zou je denken: waarom geen stevige Tupperware in plaats van die gammele dunne plastic zooi? Maar ok, als je het handig vindt heb ik er ook geen problemen mee.
Nou ik heb er bij nader inzien WEL problemen. Het probleem met die verdomde plastic bakjes is dat ze nagenoeg dezelfde maat hebben. En de kern van mijn probleem zit ‘m in het “nagenoeg”.
Als man zijnde neem ik natuurlijk mijn verantwoordelijkheden in het huishouden. Ja ok, we hebben een huishoudster, maar er blijven nog genoeg klusjes over om mij te vervelen. Zo ook de taak van het opruimen en schoonmaken van de keuken na een kookexplosie van m’n wederhelft. Als ik de pannen wil uitschrapen om het losgekomen kookwaar in bakjes te doen, ben ik zo een paar minuten kwijt om een bakje met bijpassend dekseltje te vinden. Op het oog zie je niet of het ene onderdeel op de andere past, dus moet je alle combinaties gaan uitproberen. Echt een fijne bezigheid om je schaarse vrije tijd mee in te vullen.
Uiteraard heb ik mijn vrouw geïnstrueerd om eens wat handige plastic bakjes aan te schaffen. Die schijnt ze een half jaar geleden via een tell sell achtige internetsite besteld te hebben. Helaas hebben ze ons adres nog niet gevonden… zucht.
Dus als iemand nog een handige bakjessite weet, reply hem dan gerust onder deze post.
Alvast bedankt!
Tags: 
Iedereen kent de gezegde zoals in de titel van deze post. Vaak genoeg krijgt de wanhopige langdurig vrijgezel met deze cliché te maken, veelal door goedbedoelende omstanders, zoals vrienden en familie. Niet dat het wat helpt, want als wanhopige vrijgezel heb je na zo’n uitspraak echt niet zoiets van… “joepie! ik ga binnenkort scoren!”. Nee natuurlijk niet! Je zucht eens diep en probeert de innerlijke depressie, die begint op te rispen weer in te slikken.
Het vervelende van deze cliché is wel, dat ‘ie wel eens waar zou kunnen zijn. En nee, dat is echt niet iets om vrolijk van te worden. Alleen de gedachte al dat je als één vleesgeworden potje (zonder deksel) hier op deze aardkloot staat en dat je pas één kan worden als je je wederhelft hebt gevonden. Nu heb ik het dus over dat ene dekseltje dat echt voor dat enkele potje gemaakt is. De kans dat je elkaar vindt is nog kleiner dan het winnen van de Staatloterij.
Ik mag dan wel getrouwd zijn, maar om nu te zeggen dat m’n partner en ik op alle vlakken volledig compatible zijn…. nou nee. Het dekseltje moet er soms met veel inspanning en/of geweld opgeschoeft worden hoor. Iets dat veel energie kost. Sommigen zullen niet eens meer een poging doen om de deksel erop te krijgen en kiezen ervoor om de boel maar te laten verrotten. Maar goed, ik geloof dat ik wat vaag aan het worden ben…
Ik ga maar even een Staatlot halen…
