Opa

Hallo, ik zal me ff voorstellen;

Ik ben de oldtimer van het stel. Bouwjaar 1956, dus zeg maar een allrounder op diverse gebieden!

Meervoudig getrouwd en vroegrijp (vader op 21 jarige leeftijd en opa op 48 jarige leeftijd).

Kortom; bekend met de klappen der zweep en inmiddels gehard (verhard) door langdurige blootstelling aan echtgenotes, vrouwelijke collega’s en zeurders in het algemeen.

Zoals een goede loser betaamt zwerf ik doelloos door het leven en pik hier en daar een goddelijk momentje van euforie mee (gezellig avondje zinloos oh’en met goede vrienden, een goede film, een rustig avondje achter de computer, beetje flirten met de collega’s, een volslagen overbodig stuk elektronica aanschaffen, etc.).

Lijfspreuk; “Bemint eer gij bezint”.

GrandMASTERb

Door een ongelukkige samenloop in de IT terecht gekomen. Wel een vak geleerd maar verzuimd op het moment supreme de zaak van zijn dromen te kopen. Nu dus maar verder dromen met up en downs. Uit 1961. Wel een goed bouwjaar. Maar zo hier en daar ontstaan er wat lichamelijke scheurtjes. Droomt nog steeds van het winnen van de etappe naar Alpe D’huez maar haalt op het vlakke nog maar een gemiddelde van 25. 10 jaar geleden berekend op 55 jarige leeftijd te kunnen stoppen met werken, maar inmiddels door de geweldige beleggingsresultaten en een woekerpolis gedoemd tot 65 jaar te werken…..

Lijfspreuk: Als het ook morgen kan doe het dan niet vandaag

Dampende Knorhaan

Hoewel ik de jongste van het stel ben (uit 1972) was, in den tijden dat ik nog geluierd voortbewoog, een thuispc nog niet de normaalste zaak van de wereld. Mocht dit wel het geval geweest zijn, dan had ik vast i.p.v. een rammelaar als eerste een toetsenbord tussen m’n klauwtjes gehad.
Tijdens mijn puberen betradt de computer vele huiskamers en zo ook de mijne. Ik mag wel stellen dat de Commodore 64 me heeft gemaakt tot wat ik nu ben, een ware computerverslaafde met een ware liefde voor MORPGs. Het is ook niet vreemd dat ik tijdens kantooruren mijzelf in de IT-sector begeef en in m’n vrije tijd het liefst achter m’n 27 inch SyncMaster vertoef.
InstinKtueel ben ik, net als vele lotgenoten, het huisje-boompje-beestje traject ingeslui(s)t. Eerlijk gezegd vraag ik me nog steeds af of ik dit nu uit vrije wil heb gedaan. Zo ja, dan was dat de laatste keer dat ik over vrijheid van eigen wil kan praten. Eens werd je geleefd door je ouders en daarna door je vrouw. De details zal ik jullie nu nog besparen…

Lijfspreuk: Leven en laten leven.

Servicebaard

Aangenaam. Samen met Grandmasterb een bebaarde IT’er. Wellicht is het al opgevallen dat de meesten (zo niet allemaal, één van ons is dit vergeten te vermelden) van dit selecte gezelschap in de IT zitten. Dit is dan ook niet echt toevallig.. Ik heb het programmeren al enige tijd opgegeven en begeef me op het gladde ijs van de klanttevredenheid en servicemanagement. 
Sinds een paar maanden weer sportief geworden en van dikke baard getransformeerd naar dunne baard (bijna net zo dun als Grandmasterb). Mijn eerste computer-ervaring heb ik opgedaan met de voorloper van de commodore 64. N.l. de Sinclair ZX 81. Hier was mijn interesse voor het programmeervak gewekt. Tijdens en na mijn diensttijd eind jaren 80 een tiental jaren geen computer meer aangeraakt, pas bij de eerste pentium weer aangehaakt. Vervolgens bij toeval gestruikeld over een vacature voor een Delphi-developer bij een grote verzekeraar en ze kunnen overtuigen om me aan te nemen. Via deze weg ook lid geworden van deze league of extranormal gentle-nomammers. Verder wordt ook ik flink beziggehouden door de aanwezigheid van een vrouwspersoon in mijn leven, maar als enige zonder nageslacht.

Lijfspreuk: Doe n’s gek, neem een dubbele quarterpounder.