ZinloosGezeur.nl

Berichten Tagged ‘Gezeur’

Zoals ik al eerder schreef in deze post begon m’n “vakantie” anders dan gepland en gewenst. Inmiddels zit het familieweekend erop. Laat me jullie in het kort het verloop hiervan even meegeven.

Over het budgethotel (Hotel Hel) kan ik kort zijn, want dat precies zoals ik had verwacht. De gehele nacht door schreeuwen Polen voor het hotel, stampende boven- en zijburen (waarschijnlijk ook Polen). Kortom: De nachtrust werd met vele onderbrekingen aan elkaar geknoopt.

Het hoogtepunt was toch zeker wel het zaterdagbezoek aan de Efteling, waar ik maar al te graag in wachtrijen van 45 minuten ging staan voor een atractie, want het wachten op één van de vele familieleden duurde nog langer. Uiteraard was het een extra drukke zaterdag, want Frans Bauer zou ook nog voor extra wachtrijen zorgen deze dag. Het is maar goed dat op deze dag de Efteling om 24:00 uur dicht ging, zodat ik voor mezelf aan het einde van de dag nog snel even de nieuwe attracties er doorheen kon jagen. Toch was dit niet genoeg om de zes uur Sprookjesbos te doen vergeten. Een dagje slenteren en wachten dus, maar gelukkig wel met Albert Heijn korting. Dat scheelde weer…zucht.

Zondag werd Antwerpen aangedaan. Nadat we de auto’s tot volledige stilstand hadden gebracht in een van de garages en het daglicht tegemoet liepen merkte ik op dat de uitgang uitkwam op de Vogeltjesmarkt. De dames merkten dit overigens ook op en schakelde, zonder een woord te reppen, gelijk over in slenterstand om één-voor-één de kleding- en overige prullariastandjes af te gaan struinen. Met angst zag ik zag een herhaling van de dag daarvoor herboren worden, dus ik trok direct aan de noodrem door de overige heren het voorstel te doen een terrasje te gaan pakken op het plein de Grote Markt, zodat de dames hun ding konden doen. De heren uit het gezelschap lieten zich dit niet twee keer vragen. Terwijl de chagrijnige blikken van de vrouwelijke helft in onze ruggen prikten, begonnen wij onze trektocht naar de vrijheid… en Leffe bier.

Vandaag (maandag) zouden we niet gaan ontbijten in het hotel, omdat ‘t daar niet te nassen was. Ik verbaasde me, toen onder luid gejuich het alternatief “IKEA-ontbijt” door de meerderheid werd goedgekeurd. Ik weet niet waarom, maar de beelden die ik daar bij krijg zijn allerminst positief. Ik denk dan aan een pak rijst dat uit een helikopter wordt gegooid in een land waar honger heerst waar vervolgens de gehele bevolking zich op probeert te storten. Of aan voedselbonnen incasseren… of een gaarkeuken waar zwervers gratis een hapje kunnen halen… Ik weet het, het zal wel weer aan mij liggen.

Maar inmiddels zijn we weer thuis. Ik had jullie al verteld dat deze week eenzijdig door m’n vrouw als kinderdagverblijf was omgetoverd. Dit blijkt echter een deel van haar snode plan. Ze heeft een tweede kinderoppassessie geregeld voor een lang weekend (ook in de vakantie) terwijl zij zelf met andere familieleden hetzelfde weekend ergens in België gaan feesten. Ik zou dus samen met m’n schoonmoeder op de kinderen moeten gaan passen!

Maar goed, ik heb m’n vakantie geannuleerd en ga morgen en in het bewuste weekend gewoon naar het werk toe. M’n vrouw denkt van niet, maar daar komt ze nog wel achter.

De laatste loodjes waren zwaar, maar eindelijk is m’n welverdiende vakantie begonnen…. tenminste dat dacht ik.

Allereerst is een week geleden m’n schoonmoeder uit Curaçao overkomen om twee maanden bij ons te logeren. Op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee, want met schoonmoeders kan je het slechter treffen. Alleen zit je te regelmatig met een volle kamer met bezoekjes van familieleden en vrienden van de dame in kwestie. Dit vind ik echter wat minder.

M’n eerste vier dagen van de vakantie werdenl, zonder mijn inspraak, een paar weken terug al door m’n vrouw ingevuld. Ze had met andere familieleden geregeld dat we met z’n allen (pakweg 15 man)  “gezellig” een lang weekend naar Breda gaan, inclusief een bezoek aan de Efteling.

Momenteel zit de woonkamer weer vol met mensen en wordt me vrolijk verteld, dat aansluitend dit weekend we nog een nichtje van 9 te logeren krijgen voor een week lang!

Gezien de overvolle kamer was ik niet in staat om gepast te reageren (iets wat waarschijnlijk bij haar strategie hoorde), maar ik zal haar voor het slapen gaan ook een mededeling doen…

“Ik neem wel vakantie als iedereen opgezout is!!!”

Hoewel een algemeen geaccepteerd spreekwoord en ikzelf beweren dat er meerdere wegen naar Rome leiden, kan ik deze visie met geen mogelijk aan mijn echtgenote d’r verstand brengen, laat staan met haar delen. Mijn vrouw is zelfs in staat om in discussie te gaan met d’r TomTom, omdat zij het allemaal beter weet. Vervolgens verdwaalt ze hopeloos, maar tot inkeer komen… nee, ho maar.

Zo kon ik afgelopen weekend op geen enkele manier ook maar iets goed doen. Ieder klein dingetje moest in haar ogen “gecorrigeerd” worden of moest met een uiting van ongenoegen aan mij worden overgebracht.

Na een gespannen weekend wou ik toch nog een poging wagen en een goede daad verrichten door m’n vrouw te helpen met het opvouwen van de was. Ik had een aantal doekjes opgevouwen, waar je eigenlijk weinig fout aan kan doen. Simpele vierkantje doekjes, die je slechts twee keer dubbel vouwt. Echter werd de gevouwen reeks grootendeels afgekeurd met als reden: Het labeltje moet aan de binnenkant zitten en niet aan de buitenkant.

Ik ben blij dat het weekend voorbij is en weer naar het werk kan…

Alhoewel wij mannen ons uiterste best doen om onze echtgenotes te behagen, slagen we hier maar zelden in. Zeg nou eerlijk, hoe vaak komt het niet voor dat we met alle liefde een huishoudelijk klusje doen en we als eerste reactie krijgen:

Hhmmppfff… Ik zie hier nog een haar liggen. Als jij stofzuigt dan doe je het roef-roef en moet je snel klaar zijn… blablabla….

Hmmppff… Waarom zet je het kopje vooraan in de vaatwasser en niet achterin?

Hhmmppff… Tsjsssh… Pfffffftt….

Zeuren is blijkbaar hun grootste hobby.

Neem nou dit filmpje bijvoorbeeld…

De afgelopen tijd ben ik in de weekenden druk doende met een internetklus, dat enige concentratie van mij vereist. Regelmatig wordt m’n concentratie doorbroken door m’n mede gezinsleden, deurbel of telefoon. De telefoon en duurbel zet je natuurlijk niet uit. Van m’n ventje van nog geen twee jaar kan je niets anders verwachten, want kinderen vragen nu eenmaal aandacht. Maar m’n aangetrouwde wederhelft… tja… die had weer een typisch gevalletje van zinloos gevraag…

Vanuit de keuken klinkt er plots…

Echtgenote: Wat wil je eten vanavond?

Ik: Tja… goede vraag (lees: ik heb geen idee)

[het is even stil]

Echtgenote: Zeg het dan!!!

Ik: Het maakt mij niet uit.

Echtgenote: Zeg dan wat je wilt eten!!

[enige bedenktijd verstrijkt]

Ik: Chili Con Carne???

Echtgenote: Ik heb nog spare ribs in de vriezer. Zullen we dat eten dan?

Ik: Ik vind het best.

Echtgenote: Zullen we dan Chili Con Carne morgen eten?

Ik: Is goed.

Echtgenote: Nee. Weet je wat? Morgen eten we pasta met vis.

De enige vraag die nu bij mij in gedachte herrijst is…

WAAROM VRAAG JE ME HET DAN???

Zucht… ik doe weer een poging om verder te gaan met die internetklus.

In de islamitische gemeenschap is het de gewoonte dat de vrouw toestemming moet vragen aan de man als zij bijvoorbeeld het huis wilt verlaten. Ze moet hem dan ook vertellen waar ze naar toe gaat. Tot voor kort was het voor de rest van de Nederlandse bevolking niet veel anders. Echter het eerste daadwerkelijke resultaat om het één-en-ander gelijk te trekken dateerde uit 1922. De vrouwen mochten toen voor het eerst hun stem uitbrengen bij de algemene verkiezingen. Echter hier stopte het niet.

Op 14 juni 1956 werd er een streep door de ‘Wet van handelingsonbekwaamheid’ getrokken. Vrouwen mochten vanaf dat moment gaan werken, zelf een bankrekening openen en zonder toestemming van hun echtgenoot op reis. Onthoud vooral dit laatste punt, want daar kom ik zo op terug!!!

In 1971 werden de volgende punten uit het wetboek verwijderd: de man is “het hoofd van de echtvereniging” en de vrouw is aan hem “gehoorzaamheid verschuldigd”.

Anno 2009 lijkt het erop dat de grens der gelijkheid gepasseerd is en de regels nu langzaam maar zeker verder in het voordeel van de vrouw lijken te gelden. Oude afgeschafte regels worden als ongeschreven wetten gehanteerd, maar nu ten nadele van de man. Waarop baseer ik dit? Nou dat zal ik je vertellen…

Wij, de auteurs op dit forum, willen graag een weekendje weg. Een zogenaamde no ma’am weekend (zie deze post voor de eerste editie). In eerste instantie wordt op zo’n weekendje-weg-voorstel door deno ma’amers positief gereageerd. Totdat een aantal van ons toestemming (jawel!) probeert te vragen aan het vrouwelijk thuisfront. Dan verschijnen per mail de eerste terugkrabsels. Een smoes zoals “De komende maanden kan ik niet, want ik moet eerstnog met m’n vrouw op vakantie.” wordt onder ogen gebracht. Uiteraard steekt er meer achter zo’n opmerking, want hoe kan het nou dat een kort mannenweekendje een nog nietingeplande vakantie in de weg kan zitten? Ook al zou de vakantie wel al geboekt zijn, is er echt geen plek meer in de agenda? Dit ruikt naar angst en onderdrukking!

Opa kwam zelfs al met een voorstel om binnen deNo Ma’am club eenafscheidingsbeweging op te zetten. Een deel voor de vrije man en een deel van de man die onderworpen is aan de vrouw. Het probleem hierbij is echter dat we dan ons doel missen. We moeten ons juist verenigen en vechten voor onze vrijheid en gelijke rechten!!!!

Ik weet dat de weg naar “gelijkheid en vrijheid” een lange en moeizame tocht is. Uiteraard zal ik ook niet proberen om deze eindbestemming binnen afzienbare tijd te bereiken. Laten we met kleine stapjes in degoede richting beginnen. Hierbij wil ik dan een oproep doen aan onze echtgenotes:

“Dames, gun uw man a.u.b. een weekendje weg!”

Na uitgebreid testwerk van Opa heb ik mijzelf ook een Humax 5050C aangeschaft. Wat een mooi apparaat, en wat een mogelijkheden.

Lees de rest van dit bericht »

Afgelopen maandag keek ik naar Comedy Explosion op Veronica. Voor degenen die dat programma niet kennen; het is een show waarin diverse standup comedians hun grappen aan groot publiek voorleggen. Dit keer was er een Amerikaanse comediant, die mij de “Oh ja, dat is waar ook” gedachten deed herijzen. Dit veroorzaakte vervolgens bij mij een positief impuls om een stukje op Neerlands grootste zinloze gezeurforum te schrijven. Hoewel hij behalve woorden ook zijn mimiek als als expressiemiddelen in de strijd kon gooien, ben ik beperkt tot alleen het eerste. Maar goed, ik zal m’n best doen. Het gaat immers alleen om de boodschap.

Waar het om ging is dat vrouwen altijd een moment weten te vinden om een praatsessie te willen starten wanneer het de man absoluut niet uitkomt. Waarschijnlijk ontpopte zojuist bij jou ook de “Oh ja, dat is waar ook” gedachten.

Omdat ik natuurlijk zelden een vrouwonvriendelijke stelling het internet opwerp, zonder deze aan te vullen met het uit-eigen-leven-gegrepen voorbeelden, zal ik ook nu deze aan je voorleggen. Deze voorbeelden komen trouwens nagenoeg overeen met die van de Amerikaanse grappenmaker, dus als je de Nederlandse vrouw spuugzat bent en jedenkt van goh laat ik eens naar Amerika verkassen om daar eens een vrouw te proberen, VERGEET HET MAAR! Ze zijn daar in hoofdlijnen hetzelfde als hier!

Stel je voor je komt thuis na een dag zwaar ploeteren op het werk. Daar tref je aan je vrouw met een gezicht dat op onweer staat. Bij mij gaat dan als eerste de virtuele calculator in m’n hoofd aan om uit te rekenen of wellicht HET moment van de maand is aangebroken. Deze berekening is nodig om eenbenaderingsstrategie te bepalen, maar dat terzijde.

Ik: Lieverd, is er iets?
M’n vrouw: Nee, er is niets… hmmppff.

Even later tijdens het eten…

Ik: Is er echt niet iets?
M’n vrouw: Nee, er is niets… hmmppff.

Nog wat later bij de koffie…

Ik: Ik merk dat er wat is, dus zeg wat er scheelt!
M’n vrouw: hmmppff.

Weer wat later en inmiddels liggen we in bed en ik doe m’n ogen dicht en m’n communicatieontvanger uit. En je raadt het al…

M’n Vrouw: Als je wilt weten wat er aan de hand is, nou ik zal het jevertellen…. jij bla bla bla bla bla…

Dus vrouwen, let op, als een man in bed ligt, dan doet ‘ie dat om te gaan pitten. Het laatste waarop hij dan zit te wachten is een discussie. En zeker nietop eentje die zwaar beladen is.

Nee, ik heb het niet over “swaffelen”, want dat is iets dat alleen aan ons mannen gegund is. Nee, ik wil mijn beklacht doen over “zwabberen” en dan wel in het specifiek de zwabberende vrouw op de fiets.

Ik ben iemand die graag doortrapt op zijn cross-hybride. Iedere reden om af te remmen is er voor mij één te veel. Omdat mijn fietstraject grotendeels door een dikbevolkt gebied, genaamd van Den Haag, loopt ontkom ik er niet aan om regelmatig m’n schijfremmen te moeten gebruiken. Ik word er bijvoorbeeld niet vrolijk van als een groepje scholieren i.p.v. achter elkaar gewoon met z’n allen naast elkaar gaan fietsen, zodat niemand kan passeren. Op zich kan ik hier best begrip voor opbrengen. Ik ben immers ook jong geweest. Aangezien ik dit soort taferelen al mijlen ver vooruit aan zie komen, manoeuvreer ik meestal behendig m’n fiets de stoep op om zo de menigte van binnen te passeren.

Waar ik minder begrip voor op kan brengen is “de vrouw op de fiets”. Ja sorry hoor, maar het merendeel van de vrouw kan gewoon geen rechte lijn aanhouden. Het is alsof ze nooit het kinderrijgedrag ontstegen zijn. Ze zwabberen van rechts naar links en vice versa om zich zo de gehele breedte van het fietspad toe te eigenen. Waar je normaal gesproken vier fietsende scholieren nodig hebt om een fietsblokade op te werpen, presteert een fietsende vrouw het om dit in haar eentje te realiseren. Het erge is, dit zie je niet altijd van te voren aankomen. Het zwabbergedrag kan namelijk plots optreden en meestal op het moment dat je net wilt passeren.

De intrede van mobiele telefoontjes en sms-en heeft het er allemaal niet beter op gemaakt. Je moet voor de gein maar eens naar het fietsstraatbeeld kijken. 9 van de 10 vrouwen hebben een mobiel in de hand en sms-en, al fietsend, er rustig op los. Met de ogen en één hand op de mobiel en de andere hand aan het stuur zwabberen ze alle kanten op. Alsof ze alleen op de wereld zijn…

Ja het wordt tijd dat ik een fietsbel ga aanschaffen…

Helaas heeft deze oudere jongere niet veel meer te vertellen thuis en zit volledig onder de plak. Lees de rest van dit bericht »